از هفت سالگی وارد ورزش باستانی شده است و اکنون نیز با 76 سال سن همچنان این ورزش را ادامه می دهد و در این مدت چندین زورخانه را راهاندازی نموده اند. آقای محمد محمودی که از بازنشستگان شهرداری تهران نیز هستند. گفتگویی کوتاه با ایشان در ادامه می آید.
معرفی
با نام و یاد خداوند متعال، بنده محمد محمودی، در سال 1317 در شهرستان نراق متولد شدم. کودک بودم که به همراه خانواده به تهران، به محله خانی آباد نو آمدیم. از همان زمان ها ورزش باستانی و زورخانه ای را شروع کردم. سه فرزند پسر دارم که هر سه در حوزه ورزش زورخانه ای فعالیت می کنند.
فعالیت در شهرداری
در سال 1342وارد شرکت اتوبوسرانی شدم و بعدها به عنوان بازرس خدمتم را ادامه دادم و سپس به عنوان سرپرست توقفگاه انتخاب شدم. از دیگر سمت های بنده، سرپرست آموزشگاه، رئیس تعمیرگاه و مدیر کل خدمات و رفاه این شرکت بود. در زمان فعالیت چندین توقفگاه از جمله توقفگاه طرشت، نظام مافی و ... را راه اندازی کردم. به فعالیتم در این شرکت ادامه می دادم تا اینکه در سال 59 به بازنشستگی نائل شدم.
در همسایگی تختی
از 7 سالگی ورزش را در ورزشگاه شیرخدا در خانی آباد شروع کردم. از آنجایی که در همسایگی محل زندگی و خانواده آقای تختی بودیم و برادران تختی در ورزش و پهلوان پروری زبانزد بودند، ما نیز که ارتباط بسیار نزدیکی با این برادران داشتیم، به ورزش روی آوردیم. بعدها نیز حاج مصطفی توسی که بعد از انقلاب به عنوان مسئول ورزش باستانی کشور انتخاب شد، الگوی ورزشی بنده بودند.
سرپرست ورزش زورخانه ای
بنده تربیت بدنی شرکت واحد و زورخانه این شرکت و شرکت آتش نشانی را پایه گذاری کرده ام، اکنون هم به عنوان سرپرست ورزش پیشکسوتان و هم چنین سرپرست ورزش زورخانه ای شرکت آتش نشانی این رشته را ادامه می دهم و به تمامی کسانی که به این ورزش باستانی و فرهنگی ایران روی می آورند، بشارت می دهم که ورزش زورخانه ای تنها یک ورزش نیست، اخلاق و زندگی و عبادت است.
توجه بیشتر به ورزش باستانی
ورزش باستانی را نوعی عبادت می دانم. همانطور که مقام معظم رهبری چندین بار در خصوص میزان اهمیت ورزش باستانی و توجه به آن دستوراتی داده اند. اما متاسفانه آنگونه که می بایست به این ورزش اهمیت داده نمی شود. این ورزش با فرهنگ و دین ما عجین است و می بایست بسیار مورد احترام قرار بگیرد. امیدوارم مسئولین و دست اندرکاران توجه بیشتری به این ورزش داشته باشند.
خدمت به خلق ره توشه دوران بازنشستگی
پس از بازنشستگی سعی کردم لحظه ای را به بطالت نگذرانم، البته بدنبال کارهای انتفاعی نبودم، بلکه بیشتر سعی کردم در راه خدمت به خلق قدم بردارم. به همین خاطر در کنار ورزش زورخانه ای، در این دوران در بسیاری از مراسم مذهبی محله شرکت نموده و در آن سخنرانی نموده و به تدریس قرآن مشغولم.
خدمت به خلق سرلوحه عملکرد سازمان بازنشستگی
از مدیر عامل سازمان بازنشستگی شهرداری تهران که اینگونه به فکر بازنشستگان هستند، از احوال آنها جویا می شوند و در حد توان خود در خدمت بندگان خدا هستند، کمال تشکر را دارم. من به نوبه خودم از عملکرد سازمان بازنشستگی رضایت دارم؛ چه به لحاظ خدمات رفاهی که برای بازنشستگان در نظر می گیرند و چه برخوردی که مسئولین و کارکنان این سازمان با مراجعین دارند، همگی قابل تقدیر است. همانطور که گفته می شود:
دستی که بهر خدمت به مردم علم شود بهتر ز قامتی است که به محراب خم شود
کمک به مردم و بندگان خدا از عبادت نزد او با اهمیت تر است که بحق مدیر عامل و مسئولین این سازمان این مهم را به خوبی بجای آورده اند.